Sprawozdanie czytelnicze: „Śpiew potępionych”, Agnieszka Hałas

W czwartym tomie cyklu „Teatr Węży” Agnieszka Hałas zabiera nas na tropikalne wyspy, pełne piratów, skłóconych plemion oraz – jakże by inaczej – wciągnięte w demoniczne intrygi.

Czytaj dalej „Sprawozdanie czytelnicze: „Śpiew potępionych”, Agnieszka Hałas”

Reklamy

Sprawozdanie czytelnicze: „W mocy wichru”, Agnieszka Hałas

„W mocy wichru” jest trzecią częścią cyklu Teatr Węży Agnieszki Hałas – nie tak dawno pisałam o części pierwszej oraz drugiej. „W mocy wichru” jest nie tylko znacznie dłuższa od swoich poprzedniczek, ale też bardziej rozbudowana. W mojej ocenie – wychodzi jej to na dobre.

Czytaj dalej „Sprawozdanie czytelnicze: „W mocy wichru”, Agnieszka Hałas”

Czytelnicze podsumowanie półrocza

Ponieważ jest to podsumowanie czytelniczego półrocza, zgodnie z logiką powinno pojawić się po sześciu miesiącach, czyli na początku lipca. Ponieważ jednak zapomniałam o tym wcześniej/popierdoliły mi się miesiące/pochorowałam się, ukazuje się dopiero teraz. W związku z tym jest troszkę krzywe, bo obejmuje okres od stycznia do sierpnia, ale mam nadzieję, że ogólną ideę rozumiecie.

Gorzej jednak, że jakiś czas temu przygotowałam sobie wstępną listę lektur na resztę roku, a potem pojechałam na Polcon, gdzie zachwalano mi różne książki… Dlatego też do listy książek, które już posiadam i planuję przeczytać dochodzi parę tytułów, które dopiero muszę upolować. Są to rzeczy, które zainteresowały mnie na tyle, że nie chcę o nich zapomnieć i głównie dlatego dodaję je do listy.

Czytaj dalej „Czytelnicze podsumowanie półrocza”

Sprawozdanie czytelnicze: „Pośród cieni”, Agnieszka Hałas

No dobrze, skończyłam z Zajdlowymi nominacjami, wróciłam z Polconu i zdążyłam przechorować tydzień. Najwyższa pora, by powrócić do realizowania czytelniczego planu, a to oznacza drugi tom Teatru Węży – „Pośród cieni”.

Czytaj dalej „Sprawozdanie czytelnicze: „Pośród cieni”, Agnieszka Hałas”

Sprawozdanie czytelnicze: „Sente”, Michał Cholewa

Powiem tak – seria „Algorytm Wojny” to nie Meekhan. O ile nie miałam problemu, by odnaleźć się w szóstym tomie cyklu Wegnera bez czytania poprzednich (i jeszcze mi się podobało!), o tyle serię Cholewy zdecydowanie należy zacząć od tomu pierwszego. „Sente” jest natomiast piąte w kolejności. Z tego względu moja opinia jest wyjątkowo mało przydatna…

Czytaj dalej „Sprawozdanie czytelnicze: „Sente”, Michał Cholewa”